It is Here Where Change Begins, So Take Action...

March of Remembrance and Hope: An experience where past, present, and hope collides

By: Sheridy Leslie


If you had not experienced injustice in your life, well some might say you’re pretty lucky; but if you had not experienced genocide in your life, many would agree that you are definitely blessed. This past May I embarked on trip that I was told would be a life-changing experience, which turned out to be much more than that. The trip or program I am referring to is formally known as the “March of Remembrance and Hope (MRH; 2008)”, which began with an intense orientation in Toronto, Canada that was translocated to Germany for a two-day introduction into the events that led up to one of the greatest human tragedies in our history, the Holocaust; and with our final stop to Poland, where many of the now silent witnesses of this atrocity remain in spirit and among the buried dust and ashes.

The purpose of this program, which is hosted by the Canadian Centre for Diversity and the National (Canadian) Jewish Campus Life, was to do a lot more than simply educate a handful (60 males and females) of Canadian students and young adults about the realities of the holocaust, this program sought to take young leaders like you and me and engage us in a possibility of living in a world (our world) without hate, evil, or injustice. Thus, as the title of the program would suggest, students who journeyed on this 10-day long program would be encouraged to both remember the sins of the past and reflect on new hope for the future.

Although the program was heavily subsided, therefore allowing youth from all socio-economic backgrounds to take part in the MRH experience first-hand, this was no free trip. What I mean is that, everyday each participant journeyed deeper and deeper emotionally, physically, and spiritually, which for some came out in tears and for others just long stances of silent reflection and prayer.

I have experienced injustice first-hand but I had not experienced genocide, yet after hearing the narratives of Holocaust survivors, seeing the gas chambers, and coming face-to-face with the thousands of possessions (including human hair) of all those who had seen the face of evil and for many lost their very lives as a consequence, I was more committed to be apart of the change that would end injustice for all. Throughout the trip I held back my tears, not out of shame, but out of hope, my living hope in Jesus Christ and in God who is my justice. You see, preventing injustice takes more than just trying to understand the logic and rational behind its occurrence (an impossible task if I do say so myself), it takes hope, hope that where there is justice there will also be NO injustice, and where there is love there will also be NO hate.

Since, and even before, the Holocaust there have been many genocides and other forms of immense human suffering, but that does mean genocide and other forms of discrimination are an inevitable part of human existence because this is simply not true. Gandhi once said that we should be the change we want to see in the world, but I implore all of you, my brothers and sisters alike, to be the justice you want to see in the world, and to be the love you want to see in the world. We only have one life to live, and I pray that you and I both chose to live our lives for good.

“This is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning.” Anne Frank, November 9, 1942

Paix and Shalom

For more information about this amazing experience, please visit http://www.remembranceandhope.com/

Mars de souvenir et d'espoir : Une expérience après où, le présent, et l'espoir se heurte
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Mars de souvenir et d'espoir : Une expérience après où, le présent, et l'espoir se heurte

par : Sheridy Leslie


Si vous n'aviez pas éprouvé l'injustice dans votre vie, le puits certains pourrait indiquer que vous êtes assez chanceux ; mais si vous n'aviez pas éprouvé le génocide dans votre vie, beaucoup conviendraient que vous êtes certainement béni. Ce passé mai je me suis embarqué en voyage que j'ai été dit serais une expérience vie-changeante, qui s'est avérée être beaucoup plus que cela. Le voyage ou le programme que je me réfère est formellement connu comme « mars du souvenir et de l'espoir (MRH ; 2008) », qui a commencé par une orientation intense à Toronto, le Canada qui a été transféré en Allemagne pour une introduction de deux jours dans les événements qui ont amené à une des plus grandes tragédies humaines dans notre histoire, l'holocauste ; et avec notre arrêt final vers la Pologne, où plusieurs des témoins maintenant silencieux de cette atrocité restent dans l'esprit et parmi la poussière et les cendres enterrées.

Le but de ce programme, qui est accueilli par le centre canadien pour la diversité et la vie juive (canadienne) nationale de campus, était de faire beaucoup plus qu'instruisent simplement une poignée (60 mâles et femelles) d'étudiants canadiens et de jeunes adultes au sujet des réalités de l'holocauste, ce programme cherché pour prendre de jeunes chefs comme toi et moi et pour nous engager dans une possibilité de vie dans un monde (notre monde) sans haine, mal, ou injustice. Ainsi, car le titre du programme suggérerait, des étudiants qui ont voyagé sur ce long programme de dix jours seraient encouragés à se rappellent les péchés du passé et réfléchissent sur le nouvel espoir à l'avenir.

Bien que le programme ait été fortement abaissé, donc permettant à la jeunesse de tous les milieux socio-économiques de participer à l'expérience de MRH de première main, ce n'était aucun voyage libre. Ce que veux dire j'est celui, journalier chaque participant a voyagé plus profond et plus profond avec émotion, physiquement, et religieux, qui pour certains est venu dehors en larmes et pour d'autres de longues positions justes de réflexion et de prière silencieuses.

J'ai éprouvé l'injustice de première main mais je n'avais pas éprouvé le génocide, pourtant après avoir entendu les récits des survivants d'holocauste, voyant les chambres de gaz, et venir tête à tête avec des milliers de possessions (cheveux humains y compris) de tout ceux qui avaient vu le visage du mal et pour beaucoup a perdu le leur vit très par conséquent, j'étais plus commis pour être distant du changement qui finirait l'injustice pour tous. Dans tout le voyage j'ai tenu en arrière mes larmes, pas hors de la honte, mais hors d'espoir, mon espoir vivant en Jésus le Christ et dans Dieu qui est mon juge. Vous voyez, empêchant des prises d'injustice essayant plus que juste de comprendre la logique et le derrière raisonnable son occurrence (un impossible charge si je dis ainsi moi-même), il prend l'espoir, espérez que là où il y a la justice là ne sera également AUCUNE injustice, et où il y a l'amour là ne sera également AUCUNE haine.

Puisque, et même avant, l'holocauste là ont été beaucoup de génocides et d'autres formes d'immense douleur humaine, mais cela signifie que le génocide et d'autres formes de discrimination sont une partie inévitable d'existence humaine parce que ce n'est simplement pas vrai. Gandhi une fois que dit que nous devrions être le changement nous voulons voir dans le monde, mais moi implorent tous les toi, mes frères et soeurs de même, pour être le juge que vous voulez voir dans le monde, et pour être l'amour vous voulez voir dans le monde. Nous avons seulement l'une vie à vivre, et je prie que toi et I tous les deux avez choisi de vivre nos vies pour de bon.

« Ce n'est pas l'extrémité. Il n'est pas même le commencement de l'extrémité. Mais c'est, peut-être, la fin du commencement. » Anne Frank, 9 novembre 1942

Paix et Shalom

pour plus d'informations sur cette expérience étonnante, visitent svp http://www.remembranceandhope.com/

Marcha de Remembrance y de la esperanza: Choca una experiencia más allá de donde, el presente, y la esperanza
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Marcha de Remembrance y de la esperanza: Choca una experiencia más allá de donde, el presente, y la esperanza

cerca: Sheridy Leslie


Si usted no había experimentado injusticia en su vida, el pozo algunos pudo decir que usted es bastante afortunado; pero si usted no hubiera experimentado genocidio en su vida, muchos convendrían que le bendicen definitivamente. Este pasado mayo emprendí viaje que me dijeron sería una experiencia vida-que cambiaba, que resultó ser mucho más que eso. El viaje o el programa que me estoy refiriendo se conoce formalmente como la “marcha de Remembrance y de la esperanza (MRH; 2008)”, que comenzó con una orientación intensa en Toronto, Canadá que fue desplazado a Alemania para una introducción de dos días en los acontecimientos que condujeron a una de las tragedias humanas más grandes de nuestra historia, el Holocaust; y con nuestra parada final a Polonia, en donde muchos de los testigos ahora silenciosos de esta atrocidad permanecen en alcohol y entre el polvo y las cenizas enterrados.

El propósito de este programa, que es recibido por el centro canadiense para la diversidad y la vida judía (canadiense) nacional del campus, era hacer mucho más que educa simplemente un puñado (60 varones y hembras) de estudiantes canadienses y de adultos jóvenes sobre las realidades del holocaust, este programa intentado para tomar a líderes jóvenes como usted y mí y para contratarnos a una posibilidad de vivir en un mundo (nuestro mundo) sin odio, mal, o injusticia. Así, como el título del programa sugeriría, animarían a los estudiantes que viajaron en este programa de 10 días de largo a recuerdan los pecados del pasado y reflejan en la nueva esperanza del futuro.

Aunque el programa fue desplomado pesadamente, por lo tanto permitiendo que la juventud de todos los fondos socioeconómicos participe en la experiencia de MRH de primera mano, éste no era ningún viaje libre. Qué significo es ése, diario cada participante viajó más profundo y más profundo emocionalmente, físicamente, y espiritual, que para alguno vino hacia fuera en rasgones y para otros las posturas largas justas de la reflexión y del rezo silenciosos.

He experimentado injusticia de primera mano pero no había experimentado genocidio, con todo después de oír las narrativas de los sobrevivientes de Holocaust, viendo los compartimientos del gas, y el venir cara a cara con los millares de posesiones (pelo humano incluyendo) de todo el los que habían visto la cara del mal y para muchos perdió su muy vive por consiguiente, era confiado para estar separado del cambio que terminaría la injusticia para todos. A través del viaje sostuve detrás mis rasgones, no fuera de la vergüenza, sino fuera de la esperanza, mi esperanza viva en Jesús Cristo y en el dios que es mi justicia. Usted ve, previniendo las tomas de la injusticia más que apenas que intentan entender la lógica y el detrás racional su ocurrencia (una tarea imposible si digo tan mismo), él toma esperanza, espera que donde hay la justicia allí también no será NINGUNA injusticia, y donde hay el amor allí también no será NINGÚN odio.

Puesto que, e iguale antes, el Holocaust allí ha sido muchos genocidios y otras formas de sufrimiento humano inmenso, pero ése significa que el genocidio y otras formas de discriminación son una parte inevitable de la existencia humana porque éste no es simplemente verdad. Gandhi una vez que sea dicho que debemos ser el cambio deseemos ver en el mundo, solamente yo implora a le, a mis hermanos y a hermanas igualmente, para ser la justicia que usted desea ver en el mundo, y para ser el amor usted desea ver en el mundo. Tenemos solamente una vida a vivir, y ruego que usted e I ambos eligieran vivir nuestras vidas para el bueno.

“Éste no es el extremo. No es uniforme el principio del extremo. Pero es, quizás, el final del principio.” Anne franquea, 9 de noviembre de 1942

Paix y Shalom

para más información sobre esta experiencia asombrosa, visita por favor http://www.remembranceandhope.com/

Marzo di Remembrance e di speranza: Un'esperienza dove oltre, il presente e la speranza si scontra
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Marzo di Remembrance e di speranza: Un'esperienza dove oltre, il presente e la speranza si scontra

vicino: Sheridy Leslie


Se non aveste avvertito il injustice nella vostra vita, il pozzo alcuni potrebbe dire che siete abbastanza fortunati; ma se non aveste sperimentato il genocide nella vostra vita, molti accosentirebbero che definitivamente siete benedetti. Questo passato maggio ho intrapreso il viaggio che mi sono detto a sarei un'esperienza vita-cambiante, che è risultato essere molto più di quella. Il viaggio o il programma che sto riferendomi a è conosciuto formalmente come “marzo di Remembrance e di speranza (MRH; 2008)„, che ha cominciato con un orientamento intenso a Toronto, il Canada che è stato spostato in Germania per un'introduzione di due giorni negli eventi che hanno portato ad una delle tragedie umane più grandi nella nostra storia, il Holocaust; e con il nostro arresto finale in Polonia, in cui molti dei testimoni ora silenziosi di questa atrocità rimangono nello spirito e fra la polvere e le ceneri sepolte.

Lo scopo di questo programma, che è ospitato dal centro canadese per la diversità e la vita ebrea (canadese) nazionale della città universitaria, era fare molto più che semplicemente istruisce una manciata (60 maschi e femmine) di allievi canadesi e di adulti giovani circa le realtà del holocaust, questo programma cercato per prendermi i capi giovani voi ed e per agganciarli in una possibilità di vivere in un mondo (il nostro mondo) senza avversione, malvagità, o injustice. Quindi, poichè il titolo del programma suggerirebbe, gli allievi che hanno viaggiato su questo programma lungo di dieci giorni sarebbero consigliati a a sia si ricordano dei sins del passato che riflettono su nuova speranza per il futuro.

Anche se il programma si è abbassato pesante, quindi permettendo che la gioventù da tutti gli ambienti socioeconomici partecipi first-hand all'esperienza di MRH, questo era viaggio libero. Che cosa significo è quello, giornaliere ogni partecipante ha viaggiato più profondo e più profondo emozionalmente, fisicamente e spiritual, che per alcuno è venuto fuori in rotture e per altri posizioni lunghe giuste della riflessione e della preghiera silenziose.

Ho avvertito first-hand il injustice ma non avevo sperimentato il genocide, tuttavia dopo avere sentito le descrizioni dei superstiti di Holocaust, vedenti gli alloggiamenti del gas e venire faccia a faccia con le migliaia dei possessi (capelli umani compresi) del tutto coloro che aveva visto la faccia della malvagità e per molti ha perso il loro molto vive di conseguenza, ero impegnato per essere diverso del cambiamento che concluderebbe il injustice per tutti. Durante il viaggio ho tenuto indietro le mie rotture, non da vergogna, ma da speranza, la mia speranza vivente in Jesus Christ ed in dio che è la mia giustizia. Vedete, impedendo gli introiti di injustice che provano più appena a capire la logica e l'indietro razionale il relativo caso (un'operazione impossibile se dico così io stesso), esso prendete la speranza, sperate che dove ci è la giustizia là inoltre sia injustice e dove ci è l'amore là inoltre sarà avversione.

Poiché e perfino prima, il Holocaust là è stato molti genocides ed altre forme di suffering umano immenso, ma quello significa che il genocide ed altre forme di distinzione sono una parte inevitabile dell'esistenza umana perché questo non è semplicemente allineare. Gandhi una volta che detto che dovremmo essere il cambiamento desideriamo vedere nel mondo, ma io implora egualmente tutti voi, i miei fratelli e le sorelle, per essere la giustizia che desiderate vedere nel mondo e per essere l'amore desiderate vedere nel mondo. Abbiamo soltanto una vita da vivere e prego che voi e la I entrambi avete scelto vivere le nostre vite per la merce.

“Questa non è l'estremità. Non è neppure l'inizio dell'estremità. Ma è, forse, la conclusione dell'inizio.„ Anne spedisce, 9 novembre 1942

Paix e Shalom

per le più informazioni su questa esperienza stupefacente, visita prego http://www.remembranceandhope.com/

März der Erinnerung und der Hoffnung: Hinter eine Erfahrung der, Geschenk und Hoffnung zusammenstößt
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
März der Erinnerung und der Hoffnung: Hinter eine Erfahrung der, Geschenk und Hoffnung vorbei

zusammenstößt: Sheridy Leslie


Wenn Sie nicht Unrecht in Ihrem Leben erfahren hatten, konnte Brunnen einige sagen, daß Sie recht glücklich sind; aber, wenn Sie nicht Genozid in Ihrem Leben erfahren hatten, würden viele darin übereinstimmen, daß Sie definitiv gesegnet werden. Diese Vergangenheit Mai schiffte mich ich auf Reise ein, daß ich würde sein eine Leben-ändernde Erfahrung erklärt wurde, die ausfiel, viel mehr als die zu sein. Die Reise oder auf das Programm, die ich mich beziehe, bekannt formal als der „März der Erinnerung und der Hoffnung (MRH; 2008)“, das mit einer intensiven Lagebestimmung in Toronto anfing, führte Kanada, das nach Deutschland für eine zweitägige Einleitung in die Fälle versetzt wurde, das bis ein der größten menschlichen Tragödien in unserer Geschichte, das Holocaust; und mit unserem abschließenden Anschlag nach Polen, in dem viele der jetzt leisen Zeugen dieser Grausamkeit im Geist und unter dem begrabenen Staub und der Asche bleiben.

Der Zweck dieses Programms, das durch die kanadische Mitte für Verschiedenartigkeit und das nationale (kanadische) jüdische Campus-Leben bewirtet wird, war zu tun viel mehr als erziehen einfach eine Handvoll (60 Männer und Frauen) kanadische Kursteilnehmer und junge Erwachsene über die Wirklichkeiten des holocaust, dieses Programm, das gesucht wurde, um junge Führer wie Sie und ich zu nehmen und uns in einer Möglichkeit des Lebens in einer Welt (unsere Welt) ohne Haß, übel oder Unrecht sich zu engagieren. So da der Titel dem Programm vorschlagen würde, würden Kursteilnehmer, die auf dieses 10tägige lange Programm reisten, zu sich erinnern die an Sünden der Vergangenheit und sich reflektieren auf neuer Hoffnung während der Zukunft angeregt.

Obgleich das Programm schwer nachgelassen wurde, Jugend von allen sozioökonomischen Hintergründen an der MRH Erfahrung aus erster Hand teilnehmen folglich lassend, war dieses keine freie Reise. Was ich bedeute, ist das, täglich jeder Teilnehmer reiste tiefer und tiefer emotional, physikalisch und Angelegenheiten, der für einiges heraus in Risse und für andere gerechte lange Positionen der leisen Reflexion und des Gebets kam.

Ich habe Unrecht aus erster Hand erfahren, aber ich hatte nicht Genozid erfahren, dennoch, nachdem ich die Darstellungen der Holocaust überlebender gehört hatte und die Gasräume gesehen, und das Kommen vertraulich mit den Tausenden des Besitzes (einschließlich menschliches Haar) von allem die, die das Gesicht des übels und für viele gesehen hatten, verlor ihr lebt sehr als Folge, ich war festgelegt, um von der änderung getrennt zu sein, die Unrecht für alle beenden würde. Während der Reise hielt ich zurück meine Risse, nicht aus Schande heraus, aber aus Hoffnung heraus, meine lebende Hoffnung in Jesus Christ und im Gott, der meine Gerechtigkeit ist. Sie sehen und verhindern das Unrechtnehmen mehr als gerade versuchend, die Logik und das rationale hintere zu verstehen sein Auftreten (eine unmögliche Aufgabe, wenn ich so selbst sage), es, nehmen Hoffnung, hoffen, daß, wo es gibt, Gerechtigkeit dort auch KEIN Unrecht ist, und wo es gibt, ist Liebe dort auch KEIN Haß.

Da und glätten Sie vor, sind das Holocaust dort viele Genozide und andere Formen des unermeßlichen menschlichen Suffering gewesen, aber das bedeutet, daß Genozid und andere Formen der Unterscheidung ein unvermeidliches Teil des menschlichen Bestehens sind, weil dieser einfach nicht zutreffend ist. Gandhi, sobald besagt, die wir sein sollten die änderung, wir in die Welt sehen möchten, aber ich flehen die ganze von Sie, meine von und von Schwestern gleich, um die Liebe zu sein die Gerechtigkeit, die Sie in die Welt sehen möchten an, und zu sein Sie in die Welt sehen möchten. Wir haben nur ein Leben, zum zu leben, und ich bete, daß Sie und I beide beschlossen, zu leben unsere Leben für gutes.

„Dieses ist nicht das Ende. Es ist nicht der Anfang des Endes gleichmäßig. Aber es ist möglicherweise das Ende des Anfanges.“ Anne zeichnen, 9. November 1942

Paix gegen und Shalom

zu mehr Information über diese erstaunliche Erfahrung, besuchen bitte http://www.remembranceandhope.com/

Março de Remembrance e de esperança: Uma experiência onde após, o presente, e a esperança colidem
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Março de Remembrance e de esperança: Uma experiência onde após, o presente, e a esperança colidem

perto: Sheridy Leslie


Se você não experimentasse o injustice em sua vida, o poço alguns pôde dizer que você é consideravelmente afortunado; mas se você não experimentasse o genocide em sua vida, muitos concordariam que você blessed definitivamente. Este passado maio eu embarked no desengate que eu estive dito seria uma experiência vida-em mudança, que girasse para fora para ser muito mais do que aquela. O desengate ou o programa que eu estou consultando a são sabidos formalmente como o “março de Remembrance e de esperança (MRH; 2008)”, que começou com uma orientação intensa em Toronto, Canadá que translocated a Germany para uma introdução two-day nos eventos que conduziram a uma das tragédias humanas as mais grandes em nossa história, o Holocaust; e com nosso batente final a Poland, onde muitas das testemunhas agora silenciosas deste atrocity remanescem no espírito e entre a poeira e as cinzas enterradas.

A finalidade deste programa, que é hospedado pelo centro canadense para a diversidade e a vida Jewish (canadense) nacional do Campus, era fazer muito mais do que educa simplesmente um punhado (60 machos e fêmeas) de estudantes canadenses e de adultos novos sobre as realidades do holocaust, este programa procurado fazer exame de líderes novos como você e mim e acoplar-nos em uma possibilidade de viver em um mundo (nosso mundo) sem ódio, evil, ou injustice. Assim, porque o título do programa sugeriria, os estudantes que viajaram neste programa de 10 dias de comprimento seriam incentivados a recordam os sins do passado e refletem-nos na esperança nova para o futuro.

Embora o programa subsided pesadamente, conseqüentemente permitindo que a juventude de todos os fundos socio-economic faça exame da parte na experiência de MRH first-hand, este não era nenhum desengate livre. O que eu significo é aquele, diário cada participant viajou mais profundo e mais profundo emocionalmente, fisicamente, e espiritual, que para algum veio para fora nos rasgos e para outro stances longos justos da reflexão e do prayer silenciosos.

Eu experimentei o injustice first-hand mas eu não tinha experimentado o genocide, contudo após ter ouvido as narrativas de sobreviventes de Holocaust, vendo as câmaras do gás, e vir face-to-face com os milhares das possessões (cabelo humano including) do todo o aqueles que tinham visto a cara do evil e para muitos perdeu o seu vive muito consequentemente, eu era mais cometido para estar separado da mudança que terminaria o injustice para tudo. Durante todo o desengate eu prendi para trás meus rasgos, não fora do shame, mas fora da esperança, minha esperança viva em Jesus Christ e no deus que é minha justiça. Você vê, impedindo as tomadas do injustice que tentam mais do que apenas compreender a lógica e o de trás racional sua ocorrência (uma tarefa impossível se eu disser assim eu mesmo), ele faz exame da esperança, espera que onde há a justiça lá não seja também NENHUM injustice, e onde há o amor lá não será também NENHUM ódio.

Desde que, e nivele antes, o Holocaust lá foi muitos genocides e outros formulários do sofrimento humano immense, mas aquele significa que o genocide e outros formulários da discriminação são uma parte inevitável da existência humana porque este não é simplesmente verdadeiro. Gandhi uma vez que dito que nós devemos ser a mudança nós queremos ver no mundo, mas eu implore o, meus irmãos e irmãs igualmente, para ser a justiça que você quer ver no mundo, e para ser o amor você quer ver no mundo. Nós temos somente uma vida a viver, e eu pray que você e I ambos escolheram viver nossas vidas para o bom.

“Esta não é a extremidade. Não é uniforme o começo da extremidade. Mas é, talvez, o fim do começo.” Anne franqueia, novembro 9, 1942

Paix e Shalom

para mais informação sobre esta experiência surpreendente, visita por favor http://www.remembranceandhope.com/

Mars av minnet och hopp: En erfara var förflutna, gåva och hopp kolliderar
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Mars av minnet och hopp: En erfara var förflutna, gåva och hopp kolliderar

By: Sheridy Leslie


Om du inte hade erfarit orättvisa i ditt liv, brunnen någon styrkanågot att säga är du nätt lyckligt; men, om du inte hade erfarit folkmord i ditt liv, skulle instämm många att du välsignas bestämt. Denna förgångna maj som jag gick ombord snubblar på att jag berättades att skulle var liv-ändra erfar, som vände ut för att vara mycket mer än det. Snubbla eller förmiddagen för program som I ser till, är formellt bekant som ”marschen av minnet och hopp (MRH; 2008)”, som började med en intensiv riktning i Toronto, Kanada, som translocated till Tysklandet för en two-day inledning in i skeendet, som ledde upp till en av de mest stora människatragedierna i vår historia, förintelsen; och med vårt finalstopp till Polen, var många av de nu tysta vittnena av denna grymhet återstår i ande och bland begravd, damma av och aska.

Ämna av detta program, som varas värd av kanadensare, centrerar för mångfald och det judiska universitetsområdelivet för medborgare (kanadensare), var att göra ett lott mer utbildar än enkelt en näve (60 manlig och kvinnlig) av kanadensiska deltagare och unga vuxen människa om verklighetarna av förintelsen, detta program som söks för att ta unga ledare, gillar dig och mig och kopplar in oss i en möjlighet av att bo i en värld (vår värld) utan hat, ondska eller orättvisa. Således som titeln av programet skulle, föreslå, deltagare, som reste på detta 10 skulle dag långa program, uppmuntras till både minns att syndar av förflutnan och reflekterar på nytt hopp inför framtiden.

Därför låta ungdommen från alla samhällsekonomiska bakgrunder ta del i MRHEN erfara first-hand, detta var inget fritt snubblar, även om programet avtogs tungt. Vad jag betyder, är det, dagligt varje deltagaren rest djupare och djupare känslomässigt, fysiskt och spiritually, som för något kom ut i revor och för andra rättvisa långa stances av den tysta reflexionen och bönen.

Jag har erfarit orättvisa first-hand, men jag hade inte erfarit folkmord, yet efter utfrågning berättelserna av förintelseöverlevandear och att se gasakammarna och kommande face-to-face med de tusentals besittningarna (inklusive människahår) allra de, som hade sett vända mot som var av ondo och för många borttappadt deras very liv som en följd, var jag begådd för att vara apart av ändringen som skulle avslutar orättvisa för alla. Alltigenom snubbla rymde jag tillbaka min revor, inte ut ur skam, utan ut ur hopp, mitt bosatt hopp i den Jesus Kristus och i guden som är min rättvisa. Du ser och att förhindra precis prövas orättvisatakes mer än för att förstå logiken och det rationella behind dess händelse (en omöjlig uppgift, om jag gör något att säga så jag själv), det tar hopp, hoppas att, var det finns rättvisa som där också ska är INGEN orättvisa, och, var det finns, är förälskelse som där också ska INGET hat.

Sedan, och even för, har förintelsen där varit många folkmord, och annan bildar av den enorma människan som lider, men det betyder att folkmordet och annat bildar av diskriminering är en ofrånkomlig del av människaexistens, därför att detta inte är enkelt riktigt. Gandhi, när said, som vi bör vara ändringen, vi önskar att se i världen, bara jag implore alla likadana dig, min syskongrupper, för att vara rättvisan som du önskar att se i världen och för att vara förälskelsen du önskar att se i världen. Vi har endast ett liv som bor, och jag ber att du och I båda valde att bo våra liv för goda.

”Är denna inte avsluta. Det är inte ens början av avsluta. Men det är, kanske, avsluta av början.”, Anne frankerar, November 9, 1942

Paix, och Shalom

för mer information som förbluffar, erfar, behar härom besök http://www.remembranceandhope.com/

Март Remembrance и упования: Опыт куда за, настоящий момент, и упование вступают в противоречия
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Март Remembrance и упования: Опыт куда за, настоящий момент, и упование вступают в противоречия

мимо: Sheridy Лесли


Если вы не испытали несправедливость в вашей жизни, то добро некоторые могло сказать вы довольно удачливейши; но если вы не испытали genocide в вашей жизни, то много согласились бы что вы определенно благословлены. Это прошлый май я embarked на отключении что я был сказан буду жизн-изменяя опытом, который turn out быть очень больше чем то. Отключение или программа, котор я refer to официально известный как «март Remembrance и упования (MRH; 2008)», которое начало с интенсивной ориентацией в Toronto, Канада которая была перемещена к Германии для двудневного введения в случаи которые lead up до один из больших людских трагизмов в нашей истории, Holocaust; и с нашим окончательным стопом к Польше, где много из теперь молчком заверителей этого зверства остают в духе и среди похороненных пыли и зол.

Цель этой программы, которая хозяйничается канадским центром на разнообразность и национальная (канадская) еврейская жизнь Campus, должна была сделать намного больше чем просто дает образование пригорошне (60 мужчины и женщин) канадских студентов и молодых взрослых о реальностях holocaust, этой программы изыскиваемой для того чтобы принять молодых руководителей как вы и я и включить нас в возможности жить в мире (нашем мире) без ненависти, зла, или несправедливости. Таким образом, по мере того как название программы предложило бы, студенты которые путешествовали на этой 10ой-суточн длинней программе были бы ободрены к и вспоминают согрешения прошлого и отражают на новом уповании на будущее.

Хотя программа тяжело была subsided, поэтому позволяющ молодость от всех socio-economic предпосылок принять участие в опыте MRH first-hand, это было никакое свободно отключение. Я намереваюсь то, ежедневно каждый участник путешествовало глубоко и более глубоко эмоциональн, физическ, и духовност, который для некоторого пришел вне в разрывы и для других справедливые длинние stances молчком отражения и молитвы.

Я испытывал несправедливость first-hand но я не испытал genocide, но после слышать повести survivors Holocaust, видя камеры газа, и приходить face-to-face с тысячами владений (включая людские волосы) всего те которые увидели сторону зла и для много потерял их очень живет как последствие, я был поручатьле быть отделен изменения которое закончило бы несправедливость для всех. В течении отключения я держал назад мои разрывы, не из стыда, но из упования, мое living упование в Иесус Christ и в боге который будет моим правосудием. Вы видите, предотвращающ взятия несправедливости больше чем как раз пытаясь понять логику и рациональное заднее свое возникновение (невозможная задача если я себя говорю так), то, оно принимаете упование, надеетесь что где правосудием там также будет НИКАКАЯ несправедливость, и где влюбленностью там также будет НИКАКАЯ ненависть.

В виду того что, и выровняйтесь перед, Holocaust там было много genocides и других формами большого людского страдания, но то намеревается genocide и другие формы различения будет неизбежной частью людского существования потому что это не просто поистине. Ганди как только сказанн мы должны быть изменением мы хотим увидеть в мире, только я умоляем вас, мои братьев и сестер alike, для того чтобы быть правосудием, котор вы хотите увидеть в мире, и быть влюбленностью вы хотите увидеть в мире. Мы только имеем одну жизнь, котор нужно жить, и я молю что вы и I оба выбрали жить наши жизни для хорош.

«Это не будет конец. Оно не ровно начало конца. Но будет, возможно, концом начала.» Энн Франк, 9-ое ноября 1942

Paix и Shalom

для больше информации о этом amazing опыте, пожалуйста посещают http://www.remembranceandhope.com/

Maart van Herinnering en Hoop: Een ervaring waar voorbij, het heden, en de hoop in botsing komen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Maart van Herinnering en Hoop: Een ervaring waar voorbij, het heden, en de hoop door

in botsing komen: Sheridy Leslie


Als u geen onrechtvaardigheid in uw leven had ervaren, goed zouden sommigen kunnen zeggen u vrij gelukkig bent; maar als u geen volkerenmoord in uw leven had ervaren, zouden velen het ermee eens zijn dat u absoluut wordt gezegend. Dit afgelopen mag ik terechtkwam in reis dat ik zou zijn een leven-veranderende ervaring werd verteld, die veel meer dan dat bleek. De reis of het programma ik verwijs naar zijn formeel genoemd geworden „Maart van Herinnering en Hoop (MRH; 2008)“, wat met een intense richtlijn in Toronto begon, Canada dat aan Duitsland voor een tweedaagse inleiding in de gebeurtenissen werd overgeplaatst die aan één van de grootste menselijke tragedies in onze geschiedenis, de Holocaust leidden; en met ons definitief einde aan Polen, waar veel van de nu stille getuigen van deze wreedheid in geest en onder het begraven stof en de as blijven.

Het doel van dit programma, dat door het Canadese Centrum voor Diversiteit en het Nationale (Canadese) Joodse Leven van de Campus wordt ontvangen, was a lot more te doen dan eenvoudig een handvol (60 mannetjes en wijfjes) Canadese studenten en jonge volwassenen over de werkelijkheid van de holocaust, dit programma opleiden dat wordt gestreefd naar om jonge leiders als u en me te nemen en ons in dienst te nemen in een mogelijkheid om te leven in een wereld (onze wereld) zonder haat, kwaad, of onrechtvaardigheid. Aldus, zoals de titel van het programma zou voorstellen, de studenten die op dit lange programma reisten van 10 dagen worden aangemoedigd zowel de zonden van afgelopen herinneren als nieuwe hoop voor de toekomst overdenken.

Hoewel het programma zwaar was gezakt, daarom toestaand de jeugd van alle socioe-economisch achtergronden om aan de ervaring deel te nemen MRH uit de eerste hand, was dit geen vrije reis. Wat ik bedoel is dat, elke dag emotioneel, fysisch, en geestelijk reiste elke deelnemer dieper en dieper, die voor wat in scheuren en anderen enkel lange houdingen van stil bezinning en gebed steunde.

Ik heb onrechtvaardigheid uit de eerste hand ervaren maar ik had geen volkerenmoord, nog na het horen van de verhalen van de overlevenden van de Holocaust ervaren, die de gaskamers zien, en van aangezicht tot aangezicht komend met duizenden bezit (met inbegrip van menselijk haar) van die allemaal wie het gezicht van kwaad hadden gezien en voor velen hun eigenlijk leven bijgevolg verloren, was ik geëngageerder om apart van de verandering te zijn die onrechtvaardigheid voor allen zou beëindigen. Door de reis hield ik mijn scheuren, uit geen schande, maar uit hoop tegen, mijn het leven hoop in Jesus-Christus en in God die mijn rechtvaardigheid is. U ziet, neemt het verhinderen van onrechtvaardigheid meer dan enkel het proberen om de logica te begrijpen en rationeel achter zijn voorkomen (een onmogelijke taak als ik dat zelf) zeg, neemt het hoop, hoopt dat waar er zijn rechtvaardigheid er ook GEEN onrechtvaardigheid zal zijn, en waar er zijn liefde zal er ook GEEN haat zijn.

Sindsdien, en zelfs voordien, de Holocaust zijn er vele volkerenmoorden en andere vormen van immens menselijk lijden geweest, maar dat betekent volkerenmoord en andere vormen van onderscheid zijn een onvermijdelijk deel van menselijk bestaan omdat dit eenvoudig niet waar is. Gandhi zei eens dat wij de verandering zouden moeten zijn die wij hebben willen om in de wereld zien, maar ik smeek iedereen, mijn broers en zusters af, om de rechtvaardigheid te zijn u in de wereld wilt zien, en de liefde zijn u in de wereld wilt zien. Wij hebben slechts het één leven om te leven, en ik bid dat u en ik verkozen allebei te leven ons leven voor goed.

„Dit is niet het eind. Het is niet zelfs het begin van het eind. Maar het is, misschien, het eind van het begin.“ Anne Frank, November 9, 1942

Paix en Shalom

voor meer informatie over deze verbazende ervaring, te bezoeken gelieve http://www.remembranceandhope.com/

مارس - آذار من [رممبرنس] وأمل: يصطدم خبرة حيث بعد, هدية, وأمل
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
مارس - آذار من [رممبرنس] وأمل: يصطدم

خبرة حيث بعد, هدية, وأمل جانبا: [شريدي] [لسلي]


إن أنت تلقّى لم تختبر ظلم في حياتك, بئر بعض أمكن قلت أنت إلى حدّ ما محظوظة; غير أنّ إن أنت تلقّى لم تختبر إبادة جماعيّة في حياتك, وافق كثير أنّ أنت بالتّأكيد باركت. هذا ماض شهر ماي ركب أنا على رحلة أنّ أنا كان قلت كان [ليف-شنجنغ] خبرة, أيّ [تثرن ووت] أن يكون كثير أكثر من أنّ. ال عرفت رحلة أو برنامج أنا أكون أحيل رسميّا ك ال "مارس - آذار من [رممبرنس] وأمل ([مره]; 2008)", أيّ بدأ مع توجيه شديدة في تورونتو, كندا أنّ كان نقلت إلى ألمانيا لتقديم لمدّة يومين داخل الحادثات أنّ [لد وب] إلى واحدة من المآس عظيمة إنسانيّة في تاريخنا, [هولوكوست]; ومع موقفنا نهائيّة إلى بولندا, حيث كثير من ال الآن يسكت شواهد من هذا شناعة يبقى في كحول وبين ال يدفن غبار ورماد.

كان الغرض من هذا برنامج, أيّ يكون استضفت بالمركز كنديّة لتنوع والوطنيّة (كنديّة) [جويش] حرم جامعيّ حياة, أن يتمّ [ا لوت مور] من ببساطة يربّي حفنة (60 ذكران وأناثى) من طالبات كنديّة وبالغ شابّة حول الحقائق من الالمحرقة, هذا برنامج يبحث أن يأخذ زعيمات شابّة مثل أنت وي وشبكتنا في إمكانية من يعيش في عالم (عالمنا) دون حالة كره, شر, أو ظلم. لذلك, بما أنّ العنوان من البرنامج اقترح, شجّعت طالبات الذي سافر على هذا برنامج [10-دي] طويلة كنت إلى على حدّ سواء يتذكّر الخطايا من الماض ويعكس على أمل جديدة للمستقبل.

رغم أنّ البرنامج كان بثقل هدأت, لذلك يسمح شباب من كلّ [سسو-كنوميك بكغرووند] أن يساهم في ال [مره] خبرة [فيرست-هند], كان هذا ما من رحلة حرّة. ماذا أنا أعني أنّ, يوميّة كلّ مشتركة سافر عميقة وعميقة بانفعال, طبيعيّا, و [سبيريتثلّي], أيّ ل بعض أتى خارجا في دموع ولأخرى أوقات صحيحة طويلة من يسكت إنعكاس وصلاة.

أنا قد اختبرت ظلم [فيرست-هند] غير أنّ لم يختبر أنا تلقّى إبادة جماعيّة, مع ذلك بعد يسمع ال [نرّتيفس] من [هولوكوست] باقيات, يرى الغاز غرف, ويأتي وجها لوجه مع الآلاف الامتلاك ([هومن هير] [إينكلودينغ]) من كلّ أنّ الذي كان قد رأى الوجه من شر ول كثير خسر هم جدّا يعيش [أس ا كنسقونس], أنا كنت أكثر يرتكب أن يكون منفردة من التغير أنّ أنهى ظلم ل كلّ. طوال الرحلة أمسك أنا إلى الخلف دموعي, لا من عار, غير أنّ من أمل, أملي حيّة في يسوع مسيح وفي إلهة الذي يكون عدلي. أنت ترى, يمنع ظلم لقطات أكثر من فقط يحاول أن يفهم المنطق ومنطقيّة خلفيّة بروزه (مهمة مستحيلة إن أنا أقول هكذا بنفسي), هو يأخذ أمل, يأمل أنّ حيث هناك يكون سيكون عدل هناك أيضا ما من ظلم, وحيث هناك يكون حالة حبّ هناك أيضا سيكون ما من حالة كره.

ساويت بما أنّ, وقبل, [هولوكوست] هناك قد كان كثير إبادة جماعيّة وأخرى أشكال من ألم ضخمة إنسانيّة, غير أنّ أنّ يعني إبادة جماعيّة وأخرى أشكال التمييز يتحتّم جزء من وجود إنسانيّة لأنّ هذا ليس ببساطة صحّ. يتوسّل غاندي ما إن يقول أنّ نحن سوفت كنت التغير نحن نريد أن يرى في العالم, غير أنّ أنا كلّ من أنت, إخواني وأخوات بشكل, أن يكون العدل أنت تريد أن يرى في العالم, وأن يكون الحالة حبّ أنت تريد أن يرى في العالم. نحن فقط نتلقّى واحدة حياة أن يعيش, ويصلّي أنا أنّ أنتما وأنا اخترتما أن يعيش حيواتنا لالخير.

"ليس هذا النهاية. هو ليس يتساوى البداية من النهاية. غير أنّ هو, ربّما, النهاية من البداية." [أنّ] يرسل, نوفمبر - تشرين الثّاني 9, 1942

[بيإكس] ويزور [شلوم]

ل كثير معلومة حول هذا خبرة مدهشة, رجاء http://www.remembranceandhope.com/

genocide, health, humanrights, justice, injustice, socialjustice, peace, global, youth